Po naszymu
  • Zachciywny ôsioł

    03.06.2020

  • Roztōmiłe dziecka, dzisio bydzie ekstra dō Wos staro bojka ślōnsko ze morałym, ale tym wielgim przeczytać tyż niy zaszkodziy! We jednyj wsi żyli starzik a starka. Niy mieli dziecek, bezto miyszkali yno ze starym ôsłym, co u nich telki lata na polu robiył. Przoli mu ôgrōmniście a dogodzali jako yno mōgli, bo to była jedino żywo stwora, co mieli wele siebie. Bezto tyn ôsioł tak se spowziōn, że starziki yno wele niygo skoczōm a sztyjc cosik wynokwioł!


    Jedyn roz uwidzioł, jak we kuźni podkuwali konia, to ōn zaroz tyż chcioł mieć taki zgrabne podkōwki i tak dłōgo starzikowi nad uszami brzynczoł, aż go do kowola zakludziył.
    – Ôsła podkuć? Tegoch jeszcze niy słyszoł– dziwowoł sie kowol – ale jak tam chcecie gospodorzu – padoł a kiwnōł na kowolczyka. – Dej sam synek ta podkōwa do ôgnia, a ty ôsioł nastawiej szłapa!
    – Zaroz, po co do ôgnia? – przeciwiył sie ôsioł. – Jo chca mieć yno taki gryfne, zimne podkōweczki ze hufnalkami!
    – Aleś ty je gupi! – ôdpedzioł kowol. – Te zieleźne strzewiczki ci same na szłapki niy wlezōm...
    Dali już ôsioł niy słyszoł, bo gnoł na kalup ku chałpie, ale niy trwało dłōgo, a zaś zaczōn cosik wynokwiać:
    – Ôgrōmnie mi sie mierznie, samymu w dōma siedzieć, poszoł bych ze sōmsiadowymi dzieckami na stow poklyjzać!
    Jako pedzioł tak zrobiył! Dziecka piyknie klyjzały, ale ôsioł mioł aże sztyry szłapy, a kożdo chciała iś we inkszo strōna, bezto nabiył se grucza na łebie, straciył dwa przedni zymby a potrzaskoł boczki. Na poły padłego go dziecka ze lodu ściśli a do chałpy zawlykli. Starka a starzik ôgrōmnie sie przejyni, posłali mu we chlywie świyżego siana, coby se lygnōł a do rana sie wykurowoł. Ale tyn gizd zamias podziynkować ryknōł na cołki głos:
    – Jo na siano, taki zbolały? To wy roz-dwa na siano, a jo do waszego łōżka!
    Tego było już zatela! Starzik chyciył hrubo laga, co trzimoł we siyni na złodzieja, liznōł ôsłowi bez dupa a zamachnōł sie po drugi... ale ôsioł na wiyncy niy czekoł, yno skoczył na rōwne nogi a pognoł prosto ku lesie!
    Dziepiyro we wieczōr prziwlyk sie skruszały na plac, ôtworził kopytkym dźwiyrze do chlywa a bez jodła a picio pod na narychtowane siano, ale coluśko noc ôka niy zmrużōł ôd strachu, że go starziki wyżynom, ale ôni byli radzi, że prziszoł nazod, bo przeca już sie sōm pokoroł!

     
  • Grymlino

  • Medhouse 5.10-30.06.2021
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.