Po naszymu
  • Kościotrup Zdzisek

    18.03.2020

  • Jak naszym synczyskōm było13-14 lot, to byli ôgrōmnie zgłobni, a co kwila kerego nabrali. Dycki poradziyli poważno macha zrobić, ale godać przi tym taki gupoty, że nikerzi im richtik uwierzili. Niyroz miałach potym ôstuda ze sōmsiadkami, bo mi sie uskargowały na nich, że ich te gizdy nabrali, a szacōnku do starszych ludzi niy majōm! A jo potym te wkurzone baby musiała uholkać!


    Tym naszym znajōmkōm ani do gowy niy prziszło, że ôni sie tyż troszka sami prziczyniyli do tego, że na gupkōw wyszli. Bo kożdy może czego niy wiedzieć, ale swōj rozum mo, a we bele co niy miołby uwierzić, bo do kożdego je lepszy być niydowiarkym niż gupielokym.
    Kej synczyska byli we 8 klasie nabrali dwōch kamratōw, co byli ze drugigo ôsiedlo. Zawołali ich na wieczōr, a mie padali, że dwa synki sam przidōm yno na kwilka i tak rychtik bōło, bo za kwilka usłyszałach jakby sto kōni po schodach gnało, tak boroki uciekali! Te nasze łebōnie puścili ich na balkōn a tam im pokozali kościotrupa, co go we szkole zamurowali! Wtynczos szpas sie im powiōd bez przipadek, bo elektrownia wyłōnczyła wszyjski światła na sztwierć godziny i bezto było fest cima. Synczyska mieli tako latara, co jōm pożyczyli ōd ujka, a ôna dowała taki małe, wōnski światło i nic wiyncy niy bōło widać, krōm tego na co sie praje poświyciło! Kole nos we szkole bōła biologiczno sala, a we ôknie stoł tam taki bioły niyborok, co sie na nim dziecka
    ô ludzkich kościach uczyły. Jak synki wycylowali we niygo ta lampa, to wyglondało, że ôn ni ma za ôknym yno we ścianie! Padali tym dwōm synkōm, że to je taki jedyn Zdzisek, co sam robiył jak szkoła stawiali. Chop do roboty rano prziszoł,
    a potym sie ôroz straciył! Policyjo go tyż szukała i go niy znodła! Bezto ludzie godali, że isto cosikej przeszkroboł, a potym kary sie wylōnk a za granica uciyk! Jednako teroz wyszło na jaw, że go bez przipadek zamurowali, jak tam kajś we kōntku drzimoł! Potym tyn chop fest ryczoł z tej ściany, a ō retunek błagoł, ale ludziska, co to słyszeli, myśleli, że to radio gro! I tak sie Zdzisek pōmoce niy doczkoł! Te dwa kamraty już ani wiedzieć niy chcieli, po czym go nasze synki poznali, yno boroki uciekali aż sie kurziło!

    P.S. Serdeczne podziynkowani do panoczka Alojza Zimōńczyka za pōmōc we ślōnski korekcie.

     
  • Grymlino

  • Koronawirus
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.