Po naszymu
  • Jako downi strojyli groby

    30.10.2019

  • Było mi ze sztyry lata, jak żech piyrszy roz szła ze mojōm starkōm na kerchōw postrojić groby. Nasz cmyntorz mo aże trzi tarasy.

    Na samym dole leżeli dwa starczyne syneczki: Alojziczek, co umrził na zapolyni mōzgu, jak mu jeszcze ani roku niy bōło. A kōnsek dali bōł grobek ôd Staniczka, co umrził na zapolyni pluc. Tyn syneczek wyglōndoł na zdrowego, a umrził! A jego bracik bliźniok co bōł wtynczos chory a we łōżku leżoł, przeżył, a żył potym bez 70 lot. We dwadziestych latach jeszcze tych antybiotykōw niy znali, bezto maluśkich dziecek wiela umiyrało! Kōnsek dali leżała jedna nasza sōmsiadka, co sam, we Żorach, żodnyj familije już niy miała, bezto ji tyż grōb trza bōło postrojić, a we Wszyjskich Świyntych świyczka zaświycić! Potym szły my na sōm wiyrch ku starzikowymu grobu. Starzik Johan umrził jeszcze bez drugo wojna, bezto jo go za żywa niy widziała, alech go na fotografiji dycki poznała, bo moja mamulka bōła na niego podano. Wszyndy my tam kładły świyrkowe galynzie, co po nich starka ze kamratkami szła pora dni pryndzy do lasa. Dziepiyro we same świynto niōśli my zielōne wińce a krziżyki, co ich starka uplytła ze świyrkowych chłabin abo ze mechu, a przistrojyła papiōrzannymi kwiotkami. Lampkōw a zniczōw wtynczos niy bōło, to my świyczki zapolali na grobach. Bogatsze sōmsiady to strojyli groby gałynziami ze jodły, co jōm gorole ze gōrōw czasym u nos na torgu przedowali Na torgu szło tyż kupić piykny winiec, ale małokery mōg se to dozwolić, bo drogi bōł!
    Dycki żech ze starkōm siedziała, jak ôna te wińce plōtła, a wielach sie ôd ni nauczyła, a we kryzysowych czasach poradziyłach se sama taki piykne rzeczy porobić, że sōmsiady mie pytali, cobych im tyż taki wyrychtowała. Jednako już we dziewiyndzisiōntych latach wińce wyszły ze mody, a nastoły „strojiki” i tak mōmy do dzisio. Jak strojik chcecie mieć piykny, musicie tyż dō niygo troszka towaru a proce wsadzić! Wiym, bo porzad jeszcze te strojiki na nasze rodzinne groby rychtuja. Lampki a znicze idzie teroz kupić, jaki yno kery chce, a kożdy rok sōm nowe mustra. Mie jednako tyj prawej gałōnzki świyrkowej , na tych grobach brakuje, bo wszyjski kwiotki a chojinki sōm sztuczne. Bezto jo mojimu tatulkowi, co przoł lasowi dycki krōm strojika stawiōm dōniczka ze żywym „iglokiym”.

     

    Ps. Dziynkuja panoczkowi Alojzowi Zimōńczykowi za pōmōc we ślōnski korekcie.

     
  • Grymlino

  • LEON
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.