Po naszymu
  • Boroka stareczka!

    19.09.2019

  • Tak bez trzidziyjści lot nazōd przekludziłach sie do familoka na nōwym ôsiedlu. Dostali my tam pomiyszkani na sztwortym sztoku.

    Jednako wylyź tak wysoko ze małym bajtlym, a potym jeszcze ze modym psiokym, co sie naszym synkom uwidzioł, to niy bōło tak łaps! We jednyj rynce miałach tasze ze towarym, a we drugi – rynka ôd naszyj cery, co ji bōło wtynczos dwa lata. Ôna wszyndy zajrzała, bezto roz by bōła bez tyn gelynder wele schodōw przepadła. Trza bōło dować na nia fest pozōr! Dycki niy wylazła dali jak na drugi sztok, bo jōm nogle nōżki rozbolały i trza bōło ta frelka niyś aż na wiyrch. Za dwa lata to samo bōło ze naszym psiokym, co potym gibko przeros swoja mamulka, a bōł ś niego taki wielgi pies, co to godajōm, że leży na antryju, a ôgon we kuchyni trzimie! Isto to mioł po tym niyznanym tatulku! Bōlo mu Rambo na miano, a przeżył
    s nami aże szesnoście lot.
    Jedyn roz dałach pozōr, że jak ludzie idōm na torg, co bōł na starym parkingu wele naszygo familoka, czynsto sie nōm do ôkiyn dziwajōm. Jednako u nos nic ciekawego niy boło! Gardiny mieli my dycki czyste a taki same jak u naszych sōmsiadōw, a ōkna pōmyte. To żech se padała, że isto mi sie to zdo, a dałach se s tym pokōj. A dłōgo bych jeszcze we tyj niyświadmości żyła. Ale jedyn roz we sobota kole połednia kapłach sie, że ôstoł mi yno kōnsek chleba, Bezto już na ôstatni mōmynt poleciałach na torg. Ta baba, coch jōm znała ze widzynio, już zawiyrała budka ze chlebym, ale kōnsek mi jeszcze ze swojigo ôdkroła, coby my głodni bez niydziela niy lotali, a na koniec sie mie spytała:
    –Wy isto bydziecie wiedzieli, kery miyszko we A-klatce, we tych drugich ôknach, bo tam sztyjc wysiaduje tako boroka stareczka we chustce. Isto jom sam do miasta ze wsi prziwioźli, a teroz sie jōm gańbujōm ludziōm pokozać!
    – To jo tam miyszkōm – ôdpedziałach – ale my żodnej stareczki niy mōmy! Moja mamulka, co do nos czasym przidzie, je jeszcze doś modo, a we chustkach niy chodzi. Toście sie musieli paniczko ôszydzić…
    – Ale podziwejcie sie sami, zaś tam je! – przerwała mi ta baba a pokozała rynkōm na nasze ōkna.
    Jo dźwigła gowa i tyż żech jōm zaroz uwidziała: rychtik starka we chustce! To jednako bōł nasz pies Rambo, a na łebie ni mioł chustki yno krōtko gardina, co jak chustka na nim wyglōndała! A zaczłach sie we głos śmioć!
    Jako sie potym ôkozało ô naszyj starce już poła ôsiedlo wiydziała, a nikerzi zamiarowali iś na nos do pōmōcy społecznyj na skarga!

     
  • Grymlino

  • LEON
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.