Po naszymu
  • Grziby do rechtora

    14.08.2019

  • To, co sam teroz ôpisza wydarziło we trzidziestych latach zeszłego stolecio jak mōj tatulek chodziył do podstawowyj szkoły.

    Dziecka ze Szoszowōw a Piekucza (dzisio to sōm żorski sołectwa) chodziyły do szkoły we wedlejszyj wsi, co sie mianowała Warszowice. We jejich wsi (Baranowice) tyż bōła szkoła, ale do nij bōło tak samo daleko, a jeszcze szkolorze musieli by iś bez las, kaj bezmała straszyło, bezto woleli bez łōnki wandrować ku Borkōm a Mizerōwu. A potym ze tamtymi dzieckami szli kupōm ku Warszowicōm. Mōj tatulek – synek ze Piekucza ôgrōmnie rod spōminoł tamte downe, dobre czasy, chocioż musioł deptać do szkoły a nazod po ôziym kilometrōw. Ale tak to już we żywocie je: jako dycki mo ôn swoji dobre i złe strōny! Dziecka ôgrōmnie sie boli warszowskigo farorza, co mioł we szkole lekcyje religie. Ôn bōł doś ôstry, a dycki se zapamiyntoł łebōnia, kery mu co wywiōd, a potym ścinki niy żałowoł. Jednako nojgorszy bōł jedyn rechtōr, co kajś ze Polski do Warszowic prziwandrowoł. Tyn chop niy mōg ściyrpieć, jak kery godoł po naszymu! Sztyjc wszyjski dziecka poprawioł, a jak to niy pōmōgło, to walōł ścinkōm po pazurach. Godoł, co ôd tego szkolorze lepszy wszyjstek zapamiyntajōm, a gibcy sie nauczōm i ani sie niy spodzioł jako mu to zapamiyntali!
    Te wiynksze synczyska gibko prziszli na to, co jejich panoczek rod zbiyro grzyby. Bezto padali se, co prawie znodli ta prziwilijo, coby sie na panoczku pōmścić, za te bici po rynkach. We wrześniu zaczła sie szkoła i kożdy dziyń dziecka szli bez łōnki pod Baraniokym, a tam bōło połno grzibōw. Jeszcze przed naukōm starsze synczyska nazbiyrali samych prawokōw i pōłprawokōw, a Francik ze siōdmej klasy sjon koszula a zawiōnzoł rynkowy. Tak zrobiyli miyszek na te grziby, co chcieli dać rechtorowi. Mōj tatulek, co wtynczos chodziył do drugij klasy znod rychtik wielgigo, zdrowego prawoka, co mioł kapa jako ôbiadowy talyrz i chcioł im go tam dociepnōnć, ale Francik padoł tak: – My tego grziba tymu gizdowi niy dōmy! Tym grzibym mu sie pōmszczymy! – wrzasknōł synek i zaroz ze tym wielgim grzibym straciył sie we nojbliższych krzach, ale za kwilka bōł nazod, bezto żodyn sie niy pytoł, co tam robiōł.

    Ps. A jak chcecie wiedzieć, co bōło dali, poczytejcie se moja godka za tydziyń!

     
  • Grymlino

  • Green house
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.