Historia
  • Olbrzym z Barteczkowca (ZDJĘCIA)

    05.07.2019

  • Siłacz Leo Grabowski z Radlina Obszarów miał 224 centymetry wzrostu. Zasłynął przed wojną walką bokserską z czarnoskórym Amerykaninem. Uprawiał ponadto zapasy i podnoszenie ciężarów. Na śniadanie zjadał 15 bułek albo cały bochen chleba. Był najwyższym żołnierzem Wojska Polskiego.

    Miał 224 centymetry wzrostu. W Rybniku oraz wszędzie tam, gdzie się pojawił wzbudzał ciekawość. Każdy chciał zobaczyć Leo Grabowskiego, olbrzyma ze Śląska.

    Jego żywiołem były walki zapaśnicze i bokserskie. Toczył boje ze zmiennym powodzeniem na ringach oraz matach w kraju i za granicą. Sensacją okazała się jego walka na kąpielisku Ruda z czarnoskórym bokserem, który prawdopodobnie przybył na pojedynek aż ze Stanów Zjednoczonych.

    - Leo był kuzynem mojego ojca. Mówiło się o nim: „olbrzym na glinianych nogach”. Bo miał ogromną siłę, lecz brakowało mu techniki i szybkości. Potrafił przegrać pojedynek ze zwinnym mikrusem – opowiada Kazimiera Barteczko, po pierwszym zmarłym mężu - Drewniok, a po drugim – Woryna. Synem uznanej malarki, autorki grafik drewnianych kościółków na Górnym Śląsku, ilustratorki książek jest Adam Drewniok, basista zespołu folkowego Carrantuohill. Tym sposobem muzyk z Rybnika także może powoływać się na dalekie pokrewieństwo z Leo Grabowskim.

    Niczym rasowy wykidajło

    Zarówno pani Kazimiera jak i Leo mieszkali w Radlinie. Posiadłość zwano „barteczkowcem”, od nazwiska właścicieli. Przy drodze do Wodzisławia Śląskiego i Rybnika stała wielofunkcyjna sala należąca do rodziny Barteczków. Tu odbywały się walki bokserskie między innymi z udziałem Leo Grabowskiego, który toczył pojedynki także na deskach w rybnickim Świerklańcu oraz na terenie dzisiejszego kąpieliska Ruda, gdzie była restauracja z podestem.

    - Pamiętam pojedynek Leona z pewnym Murzynem, który zorganizowano na stadionie koło Rudy na początku 1939 roku. Grabowski często bywał w restauracji przy kąpielisku. Lokal znajdował się w miejscu, gdzie w styczniu 1945 roku Niemcy zastrzelili więźniów oświęcimskich, idących w Marszu Śmierci, a dziś stoi tam pomnik – wspomina 86-letni Bolesław Krupa. W restauracji, w niedziele i święta odbywały się zabawy taneczne z udziałem zespołów muzycznych.

    - Mój ojciec grał na czterech różnych instrumentach w orkiestrze dętej, a potem rozrywkowej szpitala psychiatrycznego, która była dumą Rybnika. Niekiedy w lokalu dochodziło do bójek między podchmielonymi gośćmi. Kiedy jednak w środku był Leo, nikt nie próbował nawet wszczynać burd. Grabowski bowiem, niczym zawodowy wykidajło, brał takiego gościa za kołnierz i wyrzucał go z restauracji. Jego obecność gwarantowała spokój – dopowiada pan Bolesław.

    - Wujka znam tylko z opowieści. Nikt już nie żyje z jego rodziny poza mną. Wiem, że podnosił też ciężary – mówi Stanisław Grabowski z Radlina, rocznik 1939.

    Kuzyni i przyjaciele

    - Leona znałam osobiście, pamiętam jak przez mgłę z dziecięcych czasów. Mieszkał w sąsiednim domu, gdzie jego rodzice prowadzili piekarnię. Marta i Stan Grabowscy mieli cztery córki i trzech synów. Rodzeństwo Leona było normalnego wzrostu, siostry raczej wysokie, bracia Karol i Jan nawet nieduzi. Tylko on wyróżniał się posturą. Miał bardzo długie ręce i nogi oraz wielkie dłonie. Nosił ogromne buty, wykonywane na miarę – wspomina pani Kazia.

    Ojciec młodych Grabowskich przyjaźnił się z tatą przyszłej malarki, bo byli kuzynami i rówieśnikami. Matka Leona była wysoką, bardzo ładną kobietą - siostrą dziadka pani Kazi, pochodziła z domu Barteczków. Jakiś czas Grabowscy mieszkali w Rybniku, gdzie mieli ponoć restaurację.

    Nogi wystające z łóżka

    Leo w zasadzie był nieszczęśliwy z powodu olbrzymiego wzrostu. - Ponoć w wieku 10-12 lat mieścił się tylko w kolejarskim ubraniu ojca. Bo jego tato, oprócz prowadzenia piekarni, przez jakiś czas pracował też na kolei. Chodził w tym ubraniu do szkoły podstawowej w Radlinie II – mówi rybniczanka. Niestety, dzieci jak to dzieci dokuczały bardzo wysokiemu koledze, śmiali się z niego, a nawet wyzywały. - Gdziekolwiek się pokazywał, wytykano go palcami – przyznaje moja rozmówczyni.

    Zachowało się zdjęcie, na którym Leo stoi z wyciągającą ręce do góry Kazią i swoją siostrą. - Przy wujku wyglądamy na nim jak krasnale – śmieje się malarka.

    Na śniadanie zjadał 15 jeszcze ciepłych bułek albo cały bochenek chleba. Kiedy odwiedzał Barteczków, musiał spać w dwóch połączonych łóżkach, a długie nogi i tak mu wystawały.

    Cały artykuł przeczytacie w środowych "Nowinach".

     
  • Galeria:

  • IrS

  • Ekookna z dośw
  • Komentarze:
  • 10.07.2019 12:10 Żorzanka
    bohater artykułu
    Nie wiem, czy idzie o tę samą osobę, ale starzy żorzanie wspominają, że w okresie międzywojennym, w żorskim młynie bywał mężczyzna nazwiskiem Grabowski, który potrafił unieść pod pachami dwa "cetnorowe" (100kg) worki z mąką i dorosłego mężczyznę wiszącego mu na plecach. Opowiadają też o dużych ilościach pożywienia, które zjadał i znacznej ilości mleka, które rzekomo wypijał.

  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.