Po naszymu
  • Świynty Jōn a pyskato baba

    22.05.2019

  • Jedna baba miała cera do wydaju, ale ta dziołcha bōła tako troszka „niy masno – niy słōno”, a jeszcze ku tymu wiana niy miała, nō, to na żodnego brocza rachować niy poradziyła.

    Matka robiyła, co sie yno dało, ale porzad nic niy bōło ze jejich planōw, że sie wnuczkōw doczko a starkōm ôstanie! Już jōm troszka bōło gańba przed inkszymi babami we wsi, że jeszcze cery niy wydała, ale co miała robić? Roz kejś ji jedna żebroczka, co jōm gospodyni fest ugościyła i jeszcze jakisik grosz na drōga dała, poradziyła, coby rzykała do świyntego Jōna, ale do kerego to ji niy padała. Baba se jednako ani tym wiela gowy niy zawracała, bo we jejich parafialnym kościele przeca stoła figura świyntego Jōna Niypomockigo a przi ni stoła ławka, kaj baba rada siadywała, bezto rzykać bōło kaj. Kożdy dziyń po rannej mszy ta baba dłōgo siedziała we kościele, rzykała, płakała, lamynciyła, świyczki zapolała, a głośno doproszała sie łaski ôd świyntego Jōna. Kościelny mioł już tego doś, bo skuli ni kożdy dziyń kościōł zawiyroł dziepiyro przed połedniym, a w dōma pilno robota we polu na niygo czakała! Grzeczne proszyni tyj baby, coby szła do dōm, nic niy dało, bo ôna pryndzy niy ruszyła sie spod figury, aże wszyjski litanije zerzykała! Bezto kościelny se padoł tak: jo te zmierzłe babsko jakim knifym wezna! Schowoł sie za figurōm i jak baba zaczła lamyncić, to ôn grubym głosym padoł: Ta staro je gupszo ôd tyj modyj! Babōm aże targło! Dech ji zaparło, porwała sie ze klynczkōw, a ciepła sie prosto ku dźwiyrzōm. Wyleciała na dwōr, siadła se na kamiyń wele wrotōw, a zaczła rozmyślać nad tym, co to sie richtik stało?
    – To tyn Jōn bōł taki frechōwny i tak mi nazdoł? To jo mu po darmo te świyczki zapolała? To ôn taki chachōr bōł , coby yno brać, a za to nic niy dać? A jeszcze jak po sorōńsku sie do mie ôdezwoł! Sztop! Jo mu tego niy daruja, jo mu tyż swoji powiym! – a wparziła nazod do kościoła.
    – Ty świyntoszku frechōwny! – wołała już ôd dźwiyrzi. – Toś ty taki! Isto za darmo cie do tyj wody niy wciepli! Jużeś tam czym zasłōżyć musioł, bo za kora cie utopiyli! Dobrze ci tak giździe jedyn zatracōny, za to co żeś sie sy mie, starej baby naśmiywoł, a za błozna mie zrobiył! – a potym tak trzasła dźwiyrzami, aże puc kole futrzin wylecioł.

    Ps. Dziynkuja panoczkowi Alojzowi Zimōńczykowi za pōmōc we ślōnski korekcie.

     
  • Grymlino

  • Reklama billboardowa
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.