Po naszymu
  • Kościotrup we ôknie

    08.05.2019

  • Jak my sie przekludziyli nazod do chałpy ôd mojich ôjcōw, to już wele ni stoła nowo szkoła. Dziecek tam chodziylo wiyncy niż było klasōw, bezto sie aż do wieczora uczyli, a skuli tego bez cołki dziyń bōło wele chałpy kupa larma.

    Dziepiyro we wieczōr szło se siednōnć na zegrōdce abo na balkonie. Jedyn roz prziszli ku nōm nasze znajōmki – Antek a Wisia. Wtynczos my se siedli na balkonie ôd strony szkoły. Zaczli my godać, a ôroz Wisia wrzaskła: Kościotrup! I strzelyła nazod do chałpy. a Antek polecioł za niōm! A nōm prziszło zaroz do gowy, że to możnej nasze dziecka powiesiyli kaj tako graczka ze ôdpustu, co skokała jako kasper?! Jednako my nic takigo niy znodli, bezto za kwila chcieli my tych znajōmkōw wołać nazod, ale ôni już sami prziszli. Wisia pojrzała yno zza dźwiyrzi, wyciōngła rynka
    a pokozała na szkoła.
    – Tam we ôknie! – padała a skryła sie nazod.
    Jak my sie tam podziwali, to my zaroz forskli śmiychym! Naprzeciwko bōło ōkno ze biologicznej pracownie, ale wtynczos przi ôknie stoł tyn plastikowy kościotrup, co sie dziecka na nim czynści ludzkigo ciała uczyły, a bōł gryfnie ôbstrojōny! Na łebie mioł czopka szildōwa, a na karku jakisi szlajfki we roztolicznych farbach! Krom nos śmioł sie tyż Antek, ale Wisia sie rozbeczała, a potym, już we chałpie, nōm ôpedziała, czamu sie tego kościotrupa tak wylynkała. Jak jeszcze sama chodziyła do siōdmej klasy to pamiyntała, że w jeji szkole tyż taki sōm stoł. Dziecka mu przoli a Kostuś mu godali i żodyn sie go niy boł! Ale jedyn roz mieli zastympstwo ze rechtōrym ze licyjōm i ôn im padoł, że jeszcze we jednym szranku stoji prawy szkielet, co na nim uczyli za jego modych czasōw. Synczyskōm to sie uwidziało, a po cichu go ze tego szranku wyciōngli, coby postraszyć paniczka biologiczka!
    Jednako do tyj paście chytła sie Wisia, co miała we tyn dziyń dyżur we pracowni. Ledwie dźwiyrze ôtwarła, cosik sie na nia przewalyło ze zadku, a posypały sie ludzki kości! Dziołcha już nic wiyncy niy widziała, a prziszła do sia dziypiyro we gabinecie ôd higiynistki, kaj jōm zaniōśli. Potym jeszcze synczyska dziołsze nagodali, że tyn prawy kościotrup jōm hnet zebiere na drugi świat! Tamte prawe ludzki kości bezmała na kerchowie pochowali, coby wiyncy dziecek niy straszyły, ale ōna sie porzad boła, a niyrada na kościotrupy sie dziwała, choby i ze plastiku były.

     
  • Grymlino

  • Ekookna z dośw
  • Komentarze:
  • Informujemy, że:

    1. Administratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest Fundacja Profesjologia Aktywizacji Rynku Pracy (dalej „Wydawnictwo”) z siedzibą i adresem w Rybniku przy ul. Wyzwolenia 10, adres e-mail: redakcja@nowiny.rybnik.pl
    2. Celem zbierania danych jest umożliwienie zalogowania się do gazety internetowej oraz korzystanie z jej funkcji i przeznaczenia.
    3. Podstawą prawną przetwarzania stanowi zgoda osoby, której dane dotyczą na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów. Przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.
    4. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane innym podmiotom.
    5. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do realizacji celu przetwarzania.
    6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania.
    7. Pani/Pana dane będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany w tym również w formie profilowania. Zautomatyzowane podejmowanie decyzji będzie odbywało się na zasadach najlepszego wyboru produktu lub usługi, odpowiadającego Pani/Pana preferencjom.